เมืองไทย มิใช่เมืองนอก อย่าทำตัวเป็นขี้ครอก เดินตามเขา (ตอนสอง)

ต่อครับ จากปัญหาเรื่องภูมิอากาศดังกล่าว เราจะทำอย่างไร ลองย้อนกลับไปดูภูมิปัญญาของบรรพบุรุษของเราบ้าง ตัวอย่างเช่นเรือนไทยภาคกลางซึ่งท่านผู้รู้ได้ แจกแจงข้อดีหลายๆอย่างไว้ให้เรานำมาใช้ได้ดังนี้

1. วัสดุเป็นไม้ ซึ่งไม่อมความร้อนเหมือนปูนที่เรานิยมใช้กันในปัจจุบัน
2. หลังคาสูงชัน ทำให้ไออากาศร้อนสามารถระบายออกทางช่องกระเบื้อง
3. ชายคายื่นยาว กันแดดกันฝน
4. หน้าต่างรอบด้าน ระบายอากาศ
5. การลดระดับของนอกชาน ต่ำกว่าพื้นเรือน ทำให้เกิดช่องต่างระดับเป็นช่องที่ให้อากาศไหลเวียนได้

สรุปได้ว่าเรือนไทยเป็นรูปแบบทางสถาปัตยกรรมที่เหมาะสมกับสภาพภูมิอากาศมาก แต่นั่นคือในสมัยก่อนนะครับ ปัจจุบันไม้ราคาแพง กระเบื้องมุงหลังคาก็ไม่จำเป็น ต้องชันมาก(ซึ่งจะทำให้ค่าโครงสร้างแพง) ชายคายื่นยาวก็ดีแต่ต้องสอดคล้องกับระดับความสูงห้องเพื่อไม่ให้ผู้อยู่อาศัยภายในรู้สึกอึดอัด กล่าวคือใช้แนวคิดเดิม แต่เปลี่ยนวิธีการให้เหมาะกับการใช้ชีวิต วัสดุและเทคโนโลยีที่มีอยู่ในปัจจุบัน

ตบท้ายนิดนึง ผมเคยได้ยินดอกเตอร์ทาง Traffic/Highway Engineering พูดเกี่ยวกับปัญหาจราจรในกรุงเทพฯ แล้วอ้างมาตราฐานของ "พี่ผลาญ" ว่ามีพื้นที่ถนนมากกว่า (เป็นสัดส่วนกับพื้นที่เมืองทั้งหมด) ถ้างั้นแล้วเราจะเอาเครื่องบินรบที่ไหนไปปล้นน้ำมันแขกมาใช้ละครับ เมืองต้องขยายออกไปทำให้รถต้องวิ่งไกลขึ้นอีก แล้วญี่ปุ่น ฮ่องกงที่เแก้ปัญหาโดยใช้ระบบขนส่งมวลชนก็น่าพิจารณา เสียดายที่บางคนไปเรียนเมืองนอกได้กลับมาเป็นเชือกสนจมูกกับปลอกคอ แล้ว เราก็มีคนแบบนี้ในสาขาต่างๆอยู่ อันนี้ต้องช่วยกันแก้ทัศนะคติของคนไทยด้วยกันครับ

อ่า ... side effect ของกาแฟพาไป ตอนหน้าผมจะเข้าเรื่องก่อสร้างดีกว่าครับ